Anılarım üzerime çöken bir karabasan gibi. Öldürdüm aslında içimdeki her bir insanı ama şimdi burnumda bir koku…
Burnumda bir koku var içimdeki cesetlerin kokusu, geçmek bilmiyor, sanki üzerime sinmiş çıkmak bilmiyor. Unutmak istemezdim; kötü olmasaydı bu kadar herşey. İnsanoğlu iyidir güzel olanı mahvetmekte. Mahvettiler güzel olan tüm duygularımı. Şimdi yapayalnız içimdeki korkularla, kırgınlıklarla tek başımayım. Böyle olsun istemezdim onlarda istemezdi belkii. Belki de ölmek en çok kimsenin içinde yaşayamamış yer bulamamış bana yakışırdı. Belki de asıl ceset bendim ve hâla farkında değildim. Kaç kişinin darbe izi vardır üzerimde geçmek bilmeyen. Bilmem kaç kişi…