Hayat bazen insanın planlarına hiç benzemez.Ne kadar hesap yaparsan yap,bazı şeylerin kendi zamanı,kendi yolu vardır.Sen bir şeyin peşinden koşarken başka bir şey gelip seni bulur sen hazır olduğunu düşünürken hayat seni bambaşka bir yerde sınar.Bazen en olmadık anda olur.Tam da olmaz dediğin yerde,hiç beklemediğin bir kapı açılır.Bazen de bütün ihtimalleri önüne serersin,yine de olmaz.Ne kadar istesen ne kadar uğraşsan da bazı şeylerin zamanı sana uymaz.
İnsan en çok da burada öğreniyor galiba;her istediğinin gerçekleşmeyeceğini, ama gerçekleşmeyen her şeyin de bir kayıp olmadığını çünkü bazı yolların sonuna kadar yürüyüp orada kalırsın,bazı yollar ise daha başındayken kapanır.Kimi zaman nedenini anlarsın,kimi zaman yıllar geçse bile anlayamazsın.
Belki de hayatın en zor yanı budur;neyin ne zaman olacağını bilememek.Kimi şeyler erken gelir,kimileri geç kalır,bazılarıysa hiç gelmez.Ama insan yine de yürür çünkü hayat,yalnızca başımıza gelenlerden değil,başımıza gelmeyenlerden de oluşur.
Bazen bir “olmadı” bütün düzenini değiştirir.Bazen bir tesadüf,yıllardır beklediğin bir şeyden daha büyük bir anlam taşır.O yüzden insan zamanla beklemeyi de bırakıyor.Her şeyin bir cevabı,her sessizliğin bir anlamı,her gecikmenin bir sebebi olmak zorunda olmadığını öğreniyor.
Ve belki de bazı “olmadı”lar,sandığımız kadar kötü değildir.Sadece bizi,henüz göremediğimiz başka bir yere götürüyordur çünkü insan bazen kaybettiğini sandığı şeyin aslında kendisine ait olmadığını,yıllar sonra anlıyor.Sonra dönüp geriye bakıyorsun.“İyi ki olmamış"dediğin şeyler çıkıyor karşına.Belki de hayatın bize anlatmaya çalıştığı şey çok basit:Her şey olmak zorunda değil.Bazı şeyler olur,bazıları olmaz...